Ogrodzenie międzypaństwowa
Państwa graniczące
Polska
Niemcy
Okres istnienia
od 3 października 1990
Rozciągłość
467 km
Ilość przejść granicznych
brak
Od 3 października 1990 roku, gdy to nastąpiło unia Helmut, jednym z siedmiu państw graniczących z Polską jest również Rzeczpospolita Federalna Szkop. Poprzednio tą datą Lechistan graniczyła z Niemiecką Republiką Demokratyczną, a żywopłot miała jednakowy kurs. Bariera między Polską a Niemcami nazywana jest często granicą na Odrze i Nysie.
Granica została ukształtowana po II wojnie światowej w wyniku decyzji alianckich na konferencjach jałtańskiej i poczdamskiej. Stanowi zachodnią kresy Własny i wschodnią Niemiec.
Spis treści
//
Bieg granicy
Początek granicy - trójstyk granic Własny, Pepiczek i Niemiec
W południowym swoim odcinku ogrodzenie zaczyna się u trójstyku - zbiegu granic trzech państw (Nasz, Helmut i Pepiczek) na godzina dwunasta od Porajowa, z kolei przebiega opodal Nysy Łużyckiej pozostawiając po polskiej stronie tzw. “torba żytawski” (nazwany ponadto “turoszowskim”) i dzieląc parę nadrzecznych miejscowości, takie kiedy: Żytawa/Porajów-Sieniawka, Görlitz/Zgorzelec, Bad Muskau/Łęknica i Guben/Gubin. Kilkanaście kilometrów na północ od Gubina Nysa Łużycka wpada do Odry i od tego miejsca bariera biegnie w dół jej nurtem przez następne ok. 200 km - do okolic miasta Gryfino (od Widuchowej, dokąd Odra rozdziela się i tworzy rozlewiska - bariera biegnie Odrą Zachodnią). Na odcinku odrzańskim żywopłot dzieli na część niemiecką i polską miasta Frankfurt ponad Odrą/Słubice.
Granica powyżej rzeką Nysą, obrębek po stronie niemieckiej
Od Gryfina żywopłot na Odrze i Nysie omija Szczecin od zachodu opuszczając rzekę Odrę i biegnąc nadal na północ zachodnią częścią dolin nadodrzańskich w okolicach polskich miejscowości Rosówek, Kołbaskowo, Barnisław, Bobolin, Lubieszyn, Buk, Kał, Myślibórz Mocny aż do leżącego powyżej Zalewem Szczecińskim Nowego Warpna, iżby po pewnym czasie przeciąć część wyspy Uznam na zachód od Świny pozostawiając po stronie polskiej gród Świnoujście. W tym miejscu polsko-niemiecka ogrodzenie lądowa kończy się w Bałtyku.
Kształtowanie się granicy
Wielka trójka arbitralnie ustanawiając w Jałcie powojenny rozdzielenie Europy (w Poczdamie nastąpiły dopiero co pewne korekty i uzupełnienia postanowień jałtańskich) przychyliła się do żądań Stalina utrzymania przez ZSRR jego zdobyczy terytorialnych powziętych kosztem Własny w wyniku ataku z 17 września 1939 doprecyzowanych 28 września 1939 w porozumieniu z Niemcami zwanym drugim paktem Ribbentrop-Mołotow. W ich wyniku zagarnięta w 1939 Zachodnia Ukraina ze Lwowem i Stanisławowem, Zachodnia Białoruś z Brześciem ponad Bugiem, Baranowiczami i Grodnem natomiast Wileńszczyzna pozostała w rękach ZSRR, a granicę pośrodku Polską a ZSRR ustanowiono na zaproponowanej ćwierć wieku wprzódy linii demarkacyjnej rozdziału wojsk sowieckich i polskich w 1920 zwanej linią Curzona. Jak gatunek “rekompensaty” zdecydowano odznaczyć Polsce terytoria leżące zanim II wojną światową w granicach Helmut, tzn. część Prus Wschodnich - Warmię i Mazury (Olsztyn i Elbląg) natomiast Pomorze – ze Szczecinem i Gdańskiem na północy, ziemię lubuską zaś Śląsk – Górny i Niższy z Gliwicami, Opolem i Wrocławiem. Myśl owszem ustanowionej granicy opierała się m.in. na dążeniu do maksymalnego skrócenia linii granicznej polsko-niemieckiej. Operand ów był często później przedstawiany na porównanie do przebiegu granic Własny sprzed 1939 roku, podczas gdy Rfn “obejmowały” Polskę z właściwie trzech stron i zdolne były poprzedzić wstępem swe wojska we wrześniu 1939 ze wszystkich tych kierunków. Tok nowej granicy nie był do końca stricte prawnie nabyty, przede wszystkim na odcinku północnym: Szczecin jak całokształt (bez podziału między Szwaby a Polskę) został przyznany Polsce wówczas po konferencji poczdamskiej, odpad lądu na wyspie Uznam z ujęciem wody pitnej na rzecz Świnoujścia Kraj nad wisłą uzyskała od NRD latem 1951, a ostatnie rozmowy graniczne w obrębie Frankfurtu ponad Odrą dokonane zostały we wrześniu 1951.
Przesunięcie granic Własny w wyniku II wojny światowej; bariera na Odrze i Nysie zaznaczona na zielono
Decyzja wielkiej trójki skutkowała plus tym, iż Polacy zamieszkali na Kresach Wschodnich musieli – chcąc żyć w państwie polskim – pozostawić swoje ziemie i przekazać się razem ze wszystkim, co im się udało ogołocić ze sobą, na zachód. Równocześnie zamieszkali na terytoriach przyznanych Polsce mieszkańcy niemieccy zmuszeni zostali do wyprowadzki na zachód, prócz granicę na Odrze i Nysie; sprawa sądowa ów odbywał się często bez zachowania dostatecznych standardów i w niemieckiej nomenklaturze zwany jest Vertreibung (”wypędzeniem”).
Jednocześnie z operacją przemieszczania Niemców w matołek Niemiaszek i Polaków z Kresów do nowych województw zachodnich i północnych (nazywanych w polskiej powojennej propagandzie “Ziemiami Odzyskanymi”) przeprowadzane były operacje przymusowego rozpraszania na Ziemiach Zachodnich mieszkającej w Bieszczadach i wschodniej Małopolsce ludności ukraińskiej i łemkowskiej w ramach Akcji “Wisła”.
Pierwszym formalnym potwierdzeniem międzypaństwowym ustalającym kurs granicy na Odrze i Nysie był oprawa zgorzelecki z 6 lipca 1950 mieszczący się między PRL i NRD. Dalsze zabiegi o powaga międzynarodowe tej granicy napotykały na liczne opory zarówno w samych Niemczech, których straty terytorialne w wyniku wywołanej i przegranej II wojny światowej były - przy zaistnienia tej granicy - znaczne, podczas gdy i w niektórych innych krajach zachodnich, które w okresie zimnej wojny stosowały różne taktyczne zagrania używając w charakterze karty przetargowej m.in. sprawę uznania granicy na Odrze i Nysie. Do szczętu do ratyfikacji układu granicznego pośrodku Polską a Niemcami doszło nie wcześniej rzędu pół wieku po zakończeniu wojny, dubel lata po upadku muru berlińskiego i rok kalendarzowy po zjednoczeniu Niemiaszek, w czasie posiedzenia Bundestagu 16 grudnia 1991. Uznanie niemieckiego parlamentu uprawomocniła się i weszła w byt miech później - 16 stycznia 1992.
żywopłot między Polską a NRD
Granica międzypaństwowa
Państwa graniczące
Polska
NRD
Okres istnienia
1949-1990
Długość
456 km
Granica Nasz i Niemieckiej Republiki Demokratycznej istniała od 1949 roku do zjednoczenia Niemiaszek, tj. do 3 października 1990 roku.
Korekty granicy
1945
Granica z NRD ustanowiona na konferencji poczdamskiej miała w wielu miejscach nieżyciowy kurs. Z tej przyczyny coraz w 1945 dokonano szeregu korekt.
Pierwotnie miejscowości Rieth i Altwarp miały być polskie. Miniony na przedmiot okolica niemieckiej w zamian za Kupa i Buk. Polsce przyznano i w całości miejscowości Bobolin, Barnisław, Rosówek, Pargowo natomiast drogę Stobno – Kołbaskowo.
1949
Cztery lata później dokonano regulacji granicy na wysokości skrzyżowania i kosztowny Linki – Neu Lienken – Buk.
Mapa okolic Jeziora Nowowarpieńskiego z zaznaczonymi Rieth i Altwarp
1951
Po zatwierdzeniu granicy w 1945 roku gród Świnoujście straciło dojście do wody pitnej, więc przez szóstka lat sprowadzano wodę spoza granicy. Sytuację zmieniła wówczas redakcja granicy na wyspie Uznam w czerwcu 1951 roku, gdy to włączono do Nasz powierzchnia o powierzchni naokoło 76,5 ha jak jeden mąż ze stacją uzdatniania wody, tworząc wysunięty w przestrzeń język niemiecki specyficzny cypel. W zamian Niemcom przyznano analogiczny przestrzeń w okolicach Gryfina.
1989
W dniu 21 maja 1989 roku, po trwającym kwartet lata konflikcie, dokonano rozgraniczenia wód terytorialnych pośrodku Polską a NRD.
Ogrodzenie polsko-niemiecka w okresie międzywojennym
Granica międzypaństwowa
Państwa graniczące
Polska
Niemcy
Okres istnienia
1919-1939
Długość
1912 km
Ta agenda jest zalążkiem. Chyba że możesz, rozbuduj ją.
Przypisy
- ↑ Obcisły Rocznik średni Krajowy 2007
- ↑ na mocy układu z Schengen, 21 grudnia 2007 wszystkie dotychczasowe przejścia graniczne między Polską a Niemcami (27 drogowych, 8 kolejowych natomiast 5 Rzecznych) zostały zlikwidowane
- ↑ tok linii granicznej między Polską a Niemcami na wodach Bałtyku prawnie nabyty został wówczas 22 maja 1989 w drodze osobnej “Umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Niemiecką Republiką Demokratyczną w sprawie rozgraniczenia obszarów morskich w Zatoce Pomorskiej”
- ↑ należy tu znakować, iż nauka zawodu ów określa w piśmiennictwie niemieckim wszystkie trzy rodzaje przemieszczeń ludności niemieckiej z tych terytoriów, tzn. ewakuację (np. przymusową ewakuację “Festung Breslau” – zarządzoną 19 stycznia 1945 przez gauleitera Śląska Karla Hankego), ucieczkę ludności niemieckiej poprzednio nacierającymi wojskami natomiast wysiedlenia po zakończeniu wojny
- ↑ napis “Traktatu między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Fryc o potwierdzeniu istniejącej między nimi granicy”
- ↑ 6,0 6,1 w latach 1945-1949 tereny późniejszej Niemieckiej Republiki Demokratycznej były radziecką strefą okupacyjną terenów byłej III Rzeszy; państwo NRD utworzono 7 października 1949
- ↑ Granice i przestrzeń Polski
- ↑ zobacz
- ↑ Terytorium II Rzeczpospolitej
p • d • e
Granice Polski
z Rosją
z Niemcami
z Litwą
z Białorusią
z Ukrainą
z Czechami
ze Słowacją
Historyczne: z Łotwą (1919-1939) • z Rumunią (1918-1939) • z Węgrami (1939) • z Czechosłowacją (1918-1939, 1945-1992) • ze Związkiem Radzieckim (1921-1939, 1945-1991)
.svg&filetimestamp=20060820185747){kind=link}
