Culture jamming (polskie odpowiedniki to „zagłuszanie fal kultury” azali “zagłuszanie kultury”) – indywidualistyczna wygląd odwrotu od wszelkich form mentalności stadnej – włączając w to wszelkie ruchy kulturowe, polityczne azali społeczne. Z definicji culture jamming nie jest w takim razie traktowane jak krzątanina. Zjawa culture jamming z trudem zdefiniowiać zarówno w odniesieniu do jakiegoś specyficznego politycznego stanowiska azali przekazu, podczas gdy i w odniesieniu do stanowiska azaliż przekazu kulturowego. Za gminny wątek łączący różnorodne zjawiska culture jamming potwierdzić jest dozwolone wola wyśmiania azali zażartowania z homogenicznej natury kultury popularnej, często z użyciem niekonwencjonalnych form komunikacji azali interwencji w publiczne wydarzenia i w zaaprobowany mowa (geurilla communication).
Culture jamming przypuszczalnie być zdefiniowane ja gorączka artystyczny, natomiast również taka określenie nie obejmuje całego panorama działań określanym tym terminem. Culture jamming charakteryzowane jest często jak stan działalności publicznej będącej w opozycji do komercjalizmu a wszelkiej idei kreowania kultury korporacyjnej . Powyższa określenie jest aczkolwiek również zbytnio wąska, iżby otoczyć wszystkie działania określane w charakterze culture jamming (określenie ta w wyższym stopniu pasuje do zjawiska określanego jak subvertizing).
Culture jamming od czasu do czasu wymaga transformacji mass mediów, by ich własnymi środkami komunikacji w prześmiewczy ewentualnie groteskowy rozwiązanie skomentować wyjście ich działania.
Do celów culture jammingu przelecieć można:
- “Dobry zabawa” (i zachęcanie do tego innych) kosztem dominujących nurtów społecznych – zdaniem culture jammerów wielu z ich dostawców bierze siebie za na serio. Chociażby sami culture jammerzy mogą się stać ofiarą „zakłócania”, chyba że ich działania stają się równie ziinstytucjonalizowane i pozbawione humoru kiedy oryginalne obiekty zainteresowania culture jammingu.
- Rozbudzenie poczucia fascynacji najbliższym środowiskiem życia zainspirowane przez zamierzoną niejednoznaczność technik culture jammingu, które w założeniu mają sprzyjać kunszt do samorefleksji i niezależnego myślenia.
- Ukazywać sprzeczności między wizerunkami ikonicznymi, praktykami albo postawami, a realiami albo postrzeganym w charakterze odmowny aspektem danego przedmiotu, jaki stanowi cel zakłócania. Działania takie wykonywane są często w sferze symbolicznej, na skutek „przechwytywaniu” („detournement”) elementów popularnej ikonografii.
„Przechwytywanie” funkcjonuje tu w charakterze nauka zawodu wyznaczający artystyczne, czy też społeczne działalność w którym wykorzystuje się te same środki, fragmenty albo elementy ikonografii przedmiotu, dzieła sztuki, iżby uformować nowe utwór artystyczny, obiekt, którego cechowanie często stoi w opozycji do znaczenia oryginału. Terminu „przechwytywanie” w podobnym znaczeniu używali członkowie Międzynarodówki Sytuacjonistycznej. Guy Debord, kto nazywał “przechwytywanie” „płynnym językiem ideologii” racja pisał o tej praktyce: „Przechwytywanie to kontrast cytowania, powoływania się na akademicki prestiż, jaki ulega nieuchronnie zafałszowaniu z chwilą, kiedy przekształca sie w przytoczenie: element oderwany z kontekstu, unieruchowmiony, odosobniony od swej epoki – globalnego układu odniesienia – i od konkretnego stanowiska, trafnego albo błędnego, jakie zajmował względem tego odniesienia. (…) Przejawia się w komunikacji świadomej tego, iż sama w sobie nie zawiera żadnej gwarancji, w zasadzie ostatecznej.”
- Prowokowanie do zaangażowania obywatelskiego i nawiązywania więzi społecznych.
Intecje culture jammerów jest dozwolone odróżnić (choć od czasu do czasu intencje się pokrywają) od artystycznego przywłaszczenia (które odbywa się na rzecz celów dokładnie artystycznych) zaś od wandalizmu (w przypadku, którego głównym zamiarem jest demolowanie), choć efekty działań wszystkich trzech aktywności są często trudne do odróżnienia. Niektóre prace street artowe ewentualnie inne działania wolno przelecieć do dwóch, a chociażby trzech z powyższych kategorii.
Spis “zagłuszających” polskich artystów i grup artystycznych
- Kolektyw Pif-paf
- Radykalna Impreza Twórcza
Przypisy
- ↑
- ↑ Guy Debord Społeczeństwo spektaklu, tłumaczył Mateusz Kwaterko, PIW, Syreni gród 2006.
0 Responses to “Culture jamming”
Leave a Reply
You must login to post a comment.